Frumskógarveiði í Bólivíu

María og Óli með stærsta fisk vikunnar. 50 punda Catfish sem tók litla straumflugu hjá Maríu.

Þessi grein birt­ist áður í blaðinu VEIÐI XIII sem Veiðihornið gaf út í maí 2024. 

 

Áfangastaðir, fiskar, veðrátta og aðferðir er allt svo gjörólíkt því sem við þekkjum hér á landi.

Veitt á framandi slóðum

Marga undanfarna vetur höfum við leitað ævintýra á framandi slóðum. Það er svo stórkostlegt að kanna heiminn með flugustöng í hönd og kasta á margar tegundir ólíkra fiska. Það er ekki allt silungur og lax.

Fyrstu árin leituðumst við við að safna sjávarfiskum til að mynda í Indlandshafi og Kyrrahafi. Fiskum á borð við Giant Trevally, Permit, Milkfish, Triggerfish, Bonefish og Parrotfish svo einhverjir séu nefndir en hin seinni ár höfum við einnig skyggnst inn í frum- og regnskóga Asíu, Afríku og Suður-Ameríku í leit að ránfiskum sem lifa þar í vötnum og stórum sem litlum ám.

Við erum búin að tékka við Giant Snakehead og Jungle Perch í norðurhluta Thailands, Peacock Bass, Piranha og Arrowana ásamt fleiri tegundum í Amazonfljóti Brasilíu og Tigerfish í Zambezifljótinu á landamærum Zambiu og Zimbabwe í Afríku.

Við erum rétt að byrja á frumskógaævintýrum okkar. Heimurinn er stór, ævintýrin bíða og fjöldi spennandi fiska eru enn óveiddir.

Í þessari grein viljum við segja stuttlega frá síðustu frumskógarferðinni en hana fórum við í síðastliðið haust. Nú skyldi veiða Plumafljótið í Bólivíu en þar leynast fiskar á borð við Golden Dorado, Pacu og Yatorana.

Eftir langt flug frá Madrid á Spáni lentum við loks í Santa Cruz de la Sierra í Bólivíu sem útleggst sem Hinn heilagi kross fjallanna. Við tókum okkur nokkra daga í að skoða borgina og drekka í okkur Bólivíska menningu.

Þegar við höfðum jafnað okkur á tímamismun og löngu ferðalagi var lagt af stað.

Við tvö ásamt fjórum öðrum veiðimönnum flugum í lítilli vél inn í miðjan frumskóginn. Eftir um eins og hálf tíma flug lentum við á stuttri flugbraut við Oromomo sem er lítið indíánaþorp í frumskóginum.

Þar fengum við aðstoð við að ferja búnað og vistir í eintrjáninga sem við ferðuðumst með upp Pluma ána í ríflega klukkutíma og þá loks vorum við komin á áfangastað.

Veiðihúsið sem við dvöldum í er í raun og veru tvískipt. Annars vegar er þar pláss fyrir 10 stangir sem veiða Pluma ána í næsta nágrenni og hins vegar 6 stangir sem veiða í Pluma og hliðarám uppi í fjöllunum en til þess að komast þangað er farið með þyrlu á morgnana. Það tekur um 20 mínútur í þyrlunni að komast á staði sem tæki tvo sólarhringa fótgangandi, slíkur er þéttleiki skógarins.

Flogið með þyrlu upp í fjöllin á morgnana.

Þyrluveiðin er ný af nálinni en hún hófst fyrst 2022. Búið er að kortleggja 18 veiðisvæði þar sem þyrlan getur lent á bökkum ánna í fjöllunum.

Þyrlan fer þrjár ferðir á morgnana með leiðsögumann og tvo veiðimenn í hverri ferð og skiptast veiðimenn á veiðisvæðum svo aldrei var farið tvisvar á sama svæðið.

Þegar komið er upp í fjöllin yfirgefa veiðimenn og leiðsögumaður þyrluna sem fer til baka og flytur næsta hóp á sinn veiðistað. Þegar út er komið eru stangir settar saman og bakpokar með nesti og búnaði axlaðir. Veitt er upp ána, komið er aftan að fiskum þar sem þeir eru afar styggir, sérstaklega Golden Dorado en sá fiskur var megin ástæða fyrir heimsókn okkar í frumskóginn í Bólivíu.

Svæðin eru mis erfið yfirferðar. Sumstaðar er flatlent og auðvelt að komast um en önnur svæði brött, stórgrýtt og enn annarsstaðar sleip leðja. Á erfiðustu svæðunum þarf jafnvel að synda nokkrum sinnum yfir ána til þess að komast frá lendingarstað að staðnum sem við yrðum sótt fyrir myrkur.

Ýmis ólík farartæki notuð til að komast á veiðistaðina.

Aðstæður eru þannig þarna að þyrlan getur einungis lent á örfáum stöðum svo nauðsynlegt er að vera kominn á staðinn sem þyrlan sækir fyrir klukkan fimm en ekki er hægt að fljúga um fjöllin þegar farið er að skyggja.

Náttúran er ævintýraleg og talið er að um 300 tegundir trjáa vaxi á hverjum hektara. Ótölulegur fjöldi fallegra fiðrildategunda sveima hjá. Stórglæsilegir Macaw páfagaukar fljúga yfir í pörum. Víða sáum við Tapir og spor eftir Jagúar sem talsvert er af þarna. Tugir tegunda fiska synda í ánum en langflestir aðeins smáir og ekki eftirsóknarverðir.

Víða þarf að vaða og jafnvel synda yfir ár til að komast á áfangastað.

Við vorum komin alla þessa leið til þess að kasta á Golden Dorado, Pacu og Yatorana en það má segja að þetta sé besta veiðisvæði í heimi fyrir Golden Dorado þar sem bæði er talsvert mikið af þessum fiskum þarna og margir stórir.

Golden Dorado er einn eftirsóknarverðasti ferskvatnsfiskur í heiminum meðal fluguveiðimanna og við veiddum mikið. Fengum nokkra á dag alla daga, allt að 20 pund en það þykja stórir fiskar af þessari tegund. Veitt er með stórum straumflugum sem hnýttar eru á sterkustu króka. Tökurnar eru ævintýralega grimmar og baráttan skemmtileg þar sem þeir stökkva mikið. Líkt og með marga aðra fiska sem lifa í heitu vatni eru þeir þó úthaldslitlir og sprengja sig fljótt.

María og Óli með Golden Dorado veiddan í Pluma ánni í Bólivíu.

Pacu er önnur tegund sem þykir eftirsóknarverð. Þeir geta verið mjög vandlátir á flugur, kíkja kannski á margar áður en þeir ákveða að taka eina. Pacu er gjarnan veiddur á flugur sem eru eins og ber eða hnetur og falla af trjánum ofan í vatnið. Þeir taka líka litlar straumflugur, einkum svartar.

Við veiddum einnig marga Pacu en þessir fiskar geta verið mjög ólíkir eða allt frá því að vera ljósgráir í það að vera kolsvartir. Pacu tekur ekki af jafnmikilli grimmd og Golden Dorado og stekkur ekki. Hins vegar er hann afar sterkur og tekur margar rokur út, langt niður á undirlínu jafnvel þó hjólbremsur séu nánast læstar.

María með stóran Pacu sem tók litla svarta straumflugu.

Yatorana er síst eftirsóttarverður þessara þriggja en við lönduðum nokkrum slíkum sem allir tóku straumflugur sem við vorum að kasta á Golden Dorado.

Það má segja að stærsti fiskurinn sem kom á land í þessari veiðiferð hafi verið meðafli en María Anna landaði 50 punda Catfish sem tók straumflugu. (sjá efstu mynd í greininni)

Þar sem María gekk upp einn bakkann með leiðsögumanni sínum benti hún honum á stóran trjádrumb í einum hylnum. “Prófaðu að kasta á hann” sagði leiðsögumaðurinn sem áttaði sig á því að þetta var gríðarlega stór fiskur á botni hylsins í myrku vatninu. Fiskurinn tók fluguna strax og hana rak fyrir framan hann og hófst nú löng og ströng barátta. Nýja stöngin hennar Maríu Sage R8 Core einhendan fyrir línuþyngd 8 kom sér nú vel og var fiskinum landað eftir um 30 mínútur. Fiskurinn var mældur, myndir teknar og honum sleppt aftur en þarna gildir sú regla að sleppa þarf öllum fiskum.

Ársvæðin sem við veiddum eru afar ólík. Sumstaðar miklar breiður, annars staðar hraðir strengir og flúðir. Vatnið var hvergi tært eins og við þekkjum heldur var það frá því að vera telitað í það að vera kakó.

Veiðiaðferðirnar voru einnig ólíkar. Strippa þurfti straumflugurnar hratt þegar kastað var á Golden Dorado en flugur dregnar hægar þegar reynt var við Pacu.

Búnaðurinn sem við notuðum í þessari veiðiferð voru öflugar Sage 9 feta einhendur fyrir línuþyngd 8 og hjól með öflugasta bremsubúnaði. Línurnar voru ýmist flotlínur eða hægsökkvandi stífar línur fyrir heitt vatn og taumarnir 20 punda taumar með fremsta fetið úr stálvír.

Óhætt er að mæla með því við íslenska veiðimenn að kanna heiminn. Möguleikarnir eru nánast óþrjótandi.

Áfangastaðir, fiskar, veðrátta og aðferðir er allt svo gjörólíkt því sem við þekkjum hér á landi.

Hvers vegna ekki að lengja veiðitímabilið og stunda veiðar á framandi slóðum á veturna.

Hefurðu áhuga á að kanna heiminn með flugustöng í hönd?

Hafðu þá samband við okkur í Veiðihorninu. Við getum örugglega hjálpað þér og gefið góð ráð.

Óli og María

Flugskýlið í Oromomo þorpinu.

Við færðum börnunum í Oromomo þorpinu sælgæti frá Íslandi.

Gædinn hennar Maríu bendir á stóran Pacu.

Texti: Ólafur Vigfússon